Zvičina (671 m) jest najwyższym wzniesieniem, długiego na ok. 17 km, Zvičinsko-kocléřovského hřbetu, który jest częścią Podgórza Karkonoskiego (Krkonošské podhůří). Jest bardzo bobrym punktem widokowym na Jeszczed, Góry Izerskie, Karkonosze, Góry Krucze, Góry Stołowe i Orlickie. Szczyt jest jednym z najbardziej znanych celów turystycznych Krkonošského podhůří i jest miejscem odbywania się szeregu imprez kulturalnych, towarzyskich i sportowych. Wytyczono tutaj pieszy szlak widokowy o nazwie Zvičinské punkty widokowe i szlak dydaktyczny Śladami K.V. Raisa. Wznosi się tutaj kościół św. Jana Nepomucena oraz schronisko turystyczne - Chata Raisa. W zimie szczyt ten jest popularnym celem  narciarskim.                                                                                                                           
   Kościół św. Jana Nepomucena powstał w 1584 r. i pierwotnie był budowlą drewnianą poświęconą Janovi Husovi. W latach 1706-1711 w miejscu drewnianego postawiono kościół murowany, który poświęcono właśnie Nepomucenowi.



W 1740 r. wyposażono kościół w ołtarz wykonany z piaskowca przez rzeźbiarza Frantoška Pacáka (1680-1757). Na ołtarzu widzimy klęczącą u stóp ukrzyżowanego Jezusa postać św. Jana Nepomucena. Po bokach ołtarza znajdują się figury Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty.




W 1760 r. w kościele, na ścianach umieszczono rzeźby sześciu innych świętych o imieniu Jan.




Raisova chata powstała w 1891 r. Był to mały, drewniany, kryty gontem budynek z jednym pokojem gościnnym i małą kuchnią, który czynny był w sezonie letnim. Właściciel chaty popadł w długi i groziła mu licytacja. Uratowała go organizacja Národní jednota severočeská (NJS), która kupiła chatę w 1898r. Dwa lata później obiekt stał się własnością Klubu českých turistů. W 1923 r zakupiono do chaty teleskop astronomiczny a w latach
1925-26 wykonano wieżę widokową na budynku.




Na wierzchołku zlokalizowany jest również zespół anten nadawczych.




Jak pisałem Zvičina jest bardzo dobrym punktem widokowym. Nam przejrzystość powietrza nie specjalnie dopisała, ale coś tam było widać.
Widok w stronę Gór Stołowych. W dole miejscowość Dolní Brusnice.




W dole miejscowość Horni Brusnice. Po lewej miejscowość Mostek a centralnie jego część o nazwie Souvrať. Mostek i Souvrať położone na rozległym, wypłaszczonym wzniesieniu Labský vrch (486 m). Za nim nieco wyższe, kopulaste Bradlo (520 m). Po prawej wzgórza w pobliżu miejscowości Kocléřov.
Na horyzoncie fragment Karkonoszy. Centralnie nad Bradlem Rychory. Bardziej w prawo majaczą Góry Krucze. Przy bardzo dobrej widoczności na skraju zdjęcia byłyby widoczne wierzchołki Gór Kamiennych.




Na tym zdjęciu nad wzniesieniami Kocléřovského hřbetu można dostrzec bladą linię Gór Kamiennych i Sowich.




Tutaj miejscowość Mostek a w oddali Karkonosze. Można dostrzec Śnieżkę, choć od tej strony optycznie jest prawie równa z całym pasmem.




Na tym zdjęciu nad Mostkiem widoczne jest wklęśnięcie w grzbiecie Karkonoszy. "Cypelek" po jego prawej stronie to właśnie Śnieżka.




Inne widoczki ze Zvičiny, kierunek zachód, płd.-zach.




Sporo tablic z opisami panoram znajduje się na wierzchołu Zvičiny. Chętni na podziwianie widoków mogą skorzystać z ławek.




Ponieważ Zvičina była tylko jednym z celów naszego wyjazdu ruszyliśmy w stronę hradu Kumburk. Po drodze, przy wiosce Zvičina, wypatrzyliśmy figurę Nepomuka.




Zvičina z trasy do hradu Kumburk.